قطع‌نامه = پيروزي خيالي ايران و آمريكا

حالا كه قطع‌نامه تصويب شده است، ديگر فراموش كرده اند كه تا ديروز از عدم تصويب قطع‌نامه سخن مي گفتند و اكنون سخن از محقق نشدن تمام خواسته هاي آمريكا در قطع‌نامه مي گويند! البته آن طرف، آمريكايي ها نيز سخن از پيروزي خود مي رانند، كه هميشه انسان هاي مغرور، شكست را با بردي خيالي عوض مي كنند.

هر وقت صحبت هاي انتقام جويانه ي مسئولين ايران و البته آمريكا را مي شنوم، ياد دعواهاي بچگي هاي خودمان مي افتم كه "كودك" وجودمان امان از "بالغ" مي بريد و جز "نه" گفتن و "تمسخر" و "تهاجم"، هيچ نمي ديد. "منطق" در اين دعواها راه نداشت و آن چه فرمان مي راند، كودكي بود و خردي! البته اين ها همه احساس اند و تكيه بر احساس صحيح نيست. به همين خاطر هيچ اصراري ندارم كه اين را بپذيريد و اگر دليلي براي نقض اين شباهت مي يابيد، بگوييد، بلكه احساس را با عقل همراه سازيم.