تصميم فراموش شده

قبلا به اين نتيجه رسيده بودم كه نبايد به شرايط موجود اعتنا كنم. هر فعاليتي، هر عادتي و هر شرايطي كه الان وجود دارد، لزوما بهترين فعاليت ها، عادت ها و شرايط نيست. به دنبال همين قضيه هم تصميم گرفتم كه تمامي عقايد و فعاليت ها و عادات خودم را بررسي كنم و حداقل تلاش كنم تا آگاهانه بازسازي‌شان كنم. بيش از سه سال از آن واقعه مي گذرد. در اين مدت، بزرگترين تغييرات را متحمل شدم و البته بيشترين رشد را (به نظر خودم)، در طول زندگيم، تجربه كردم.
امشب، وقتي با بچه ها بر سر بازسازي جلسات مشترك و ... بحث مي كرديم، پيشنهاد يكي از دوستان (سعيد)، بار ديگر تكانم داد. و آن تصميم ديرينه را به خاطرم آورد. سعيد ساده گفت ولي عميق: "جلسه را حذف كنيم.". در واقع صورت مسئله را پاك كرد ولي بار ديگر يادآور شد كه در بند عادت ها ماندن و بهينه كردن شرايط موجود لزوما جواب بهينه ي مسائل نيست. خيلي از مسائل هستند كه نياز به پاك شدن دارند تا فضاي نفس كشيدن براي مسائل ديگر باز شود.
همين الان، دقيقا همين الان، نگاه كنيد و عادت ها، عقايد و شرايط فعلي خود را نگاهي بيندازيد. چند درصد آن ها ناخودآگاه و از روي عادت انجام مي شوند؟ نياز به يك بازنگري‌است.