مردم! نگران باشيد، توطئه در پيش است

باور كنيد همه ي دنيا بدخواه ما نيستند. خيلي از مشكلاتي كه براي ما پيش مي آيد، به خاطر اشتباهات خودمان است. اينكه مثلا ما نتوانسته ايم از فلان نظريه ي مديريتي استفاده كنيم، به اين خاطر نيست كه آن ها علوم مديريتيِ به‌دردبخورشان را به ما و امثال ما نمي دهند. به اين خاطر است كه ما خودمان كم كار كرده ايم و نتوانسته ايم از آن بهره ببريم. الان ديگر در دنياي اينترنت جاي اين حرف ها نيست! اينقدر علم با سرعت منتشر مي شود كه اصلا جايي براي اين بحث ها باقي نمي ماند.
اصلا من مانده ام كه اين همه سياه نمايي براي چيست؟ البته در تاريخ، بارها ثابت شده است كه خيلي از كشورها فقط تا جايي كه از رفاقت منفعتي مي برند، با ديگران رفيقند (كه خودمان هم جزء همين دسته بوده ايم)، ولي در عصر جديد، اين مسئله بسيار كم‌رنگ تر شده است، چرا كه نه تنها انسانيت بيش از پيش رشد كرده است، توانايي انحصار هم كاهش يافته است. اين كه بعضي ها (عمدتا آن هايي كه در حكومتند يا از حكومت بهره مي برند!)، اينقدر دنياي غرب و مردم غرب را انسان هايي وحشي كه منتظر فرصت براي نابودي ديگران هستند، نشان مي دهند، بايد علت ديگري به غير از اين تصور سياه تاريخي باشد. احتمالا تيتر روزنامه ي كيهان را مطالعه كرده ايد (به هيچ وجه خواندن بقيه ي روزنامه را، توصيه نمي كنم)، انصافا تا حالا فضايي به غير از توطئه و انتقام در آن مشاهده كرده ايد؟
نكته اين است كه اصلا فكر نكنيد كه اين سياه نمايي ها (ديگران) و در نقطه ي مقابلش مظلوم نمايي ها (ما)، از عده اي فريب خورده كه بگذريم، دليل تاريخي و احساسي دارد. خير! مطمئنا دليلي منطقي پشت اين هاست. حال، خود بخوان حديث مفصل را.
اين كه ادامه ندادم به چند دليل است:
1. هنوز از جانم سير نشده ام.
2. صددرصد مطمئن نيستم.
3. براي فكر شما هم ارزش قائلم.