پارتي بازي، چالش ها و راهكارها

فكر مي كنيد چرا هر كي در اين مملكت مديري، وزيري، رئيس جمهوري چيزي مي شود، همه به اين نتيجه مي رسند كه طرف آدم درستي نيست؟ چرا هر چي بين آدم هايي كه روي كار آورده مي گرديد، جز رفيق رفقا كس ديگري را پيدا نمي كنيد؟
البته كه آدم ها وقتي به قدرت مي رسند، خودشان را گم مي كنند. در ضمن فساد اداري هم كه بيداد مي كند. دوست و رفيق و آشنا هم كه همه مي نشينند پاي آدم كه پس ما چي؟ يك عمر رفاقت كرديم، آخرش به ما چيزي نماسيد. اخلاق هم كه در كشور ما دارد به قهقرا مي رود. و هزار تا مشكل ديگر.
ولي واقعا همه اين رفيق بازي ها بخاطر مشكلات بالا ست؟ يعني در مملكت ما اينقدر آدم درست و حسابي كم داريم؟ اصلا اگر خود شما مسئوليتي را به عهده بگيريد، چه كساني را سر كار مي آوريد؟ يعني شما هم!
به نظر مي رسد كه مشكل ما از جاي ديگري است. من فكر كنم مشكل ما عدم اعتماد است. اعتماد به ديگران اينقدر در مملكت ما كمرنگ شده است كه هر كس سر كار مي آيد، جز به رفيق و آشنا و حداكثر يك عده هم فكر و هم عقيده با خودش نمي تواند اعتماد كند، هر چند هم كه ضعف و ناكارآمدي اين افراد برايش ثابت شده باشد.
شما چي فكر مي كنيد؟